|
|
|
|
|
|
|
|
|
| ||||||||
 |
Strona główna |  |
 |
  |
Ukraina
Państwo we wschodniej Europie, nad Morzem Czarnym i Morzem Azowskim;
powierzchnia 603,7 tys. km2; liczy 49 mln mieszkańców), dominują .
Ukraińcy (73%), następnie Rosjanie (22%), Żydzi, Białorusini, Mołdawianie,
Polacy (238 tys.). Warunki prowadzenia działalności gospodarczej Przedsiębiorca, który zamierza uruchomić działalność gospodarczą na Ukrainie na zasadzie samozatrudnienia (odpowiednik polskiego wpisu w urzędzie gminy do ewidencji działalności gospodarczej), musi mieć pozwolenie na pobyt i pracę. W tym celu należy złożyć odpowiedni wniosek w urzędzie miejskim lub obwodowym, na terenie którego będzie prowadzona firma. Następnie w wydziale konsularnym Ambasady Ukrainy w Warszawie należy złożyć wniosek o wydanie wizy z prawem pobytu. Osoby, które próbowały prowadzić działalność w tej formie, uprzedzają, że z załatwieniem tych dokumentów mogą być kłopoty. Z reguły urzędnicy niezbyt życzliwie traktują cudzoziemca, który chce w ten sposób prowadzić działalność gospodarczą. Ponadto ukraiński rząd ustala co roku limit osób, którym może być przyznane prawo pobytu w tym kraju. - Żeby zaoszczędzić czas i uniknąć zbędnego chodzenia po urzędach, najlepiej założyć spółkę z o.o., bo do jej powołania nie trzeba mieć pozwolenia na pobyt. Natomiast zatrudnienie osoby w spółce z o.o., akcyjnej czy też w innej formie, np. w przedstawicielstwie, wymaga pozwolenia na pracę. Wnioski o wydanie pozwolenia na pracę należy składać w Państwowym Centrum Zatrudnienia przy Ministerstwie Pracy Ukrainy lub w jego oddziałach terenowych. Na wydanie pozwolenia czeka się około miesiąca, a opłata za nie wynosi 510 hrywien. Warto też pamiętać, że praca na czarno jest karana na Ukrainie wysokimi grzywnami, a nielegalnie zatrudnionemu cudzoziemcowi grozi deportacja. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjna. Najpopularniejszą formą prowadzenia działalności gospodarczej na Ukrainie jest spółka z o.o. Kapitał założycielski nie może być mniejszy niż sto minimalnych płac, czyli 16,5 tys. hrywien. Przed rejestracją trzeba wpłacić 30 proc. kapitału na tymczasowy rachunek bankowy, a pozostałą część w ciągu roku od dnia rejestracji. Jeśli udziałowiec nie wywiąże się z tego obowiązku w terminie, musi zapłacić odsetki w wysokość 10 proc. kapitału początkowego. Prawo ukraińskie przewiduje ponadto możliwość utworzenia spółki z o.o. z tzw. rozszerzoną odpowiedzialnością. W takiej spółce kapitał podzielony jest na udziały o konkretnej wartości, a udziałowcy odpowiadają za zobowiązania spółki swoim własnym majątkiem do wysokości stanowiącej wielokrotność (taką samą dla wszystkich) udziałów każdego z nich. W takiej spółce zakres odpowiedzialności wspólników musi być szczegółowo określony w umowie spółki. Kapitał założycielski potrzebny do powołania spółki akcyjnej wynosi tysiąc minimalnych płac, czyli 165 tys. hrywien. Co najmniej połowa kapitału akcyjnego musi być wpłacona przed zarejestrowaniem. Statutowymi organami tej spółki są: zebranie akcjonariuszy i zarząd. W spółkach akcyjnych liczących co najmniej 50 akcjonariuszy musi być obowiązkowo powołana rada nadzorcza, a w mniejszych decyzja o jej ewentualnym powołaniu należy do akcjonariuszy. Aport Do spółki z o.o. (lub akcyjnej) wspólnicy (akcjonariusze) mogą wnieść magazyny, urządzenia, nieruchomości czyli tzw. aport rzeczowy. Po wycenie wartości aportu rzeczowego wnoszonego do spółki z o.o. (lub akcyjnej) wspólnicy (akcjonariusze) muszą przedstawić organom lokalnej administracji umowę potwierdzającą wniesienie wszelkich wkładów rzeczowych. Powinna ona określać formy i wartość wkładów i wskazywać, że są one wnoszone jako część kapitału założycielskiego. Taka umowa nie musi być poświadczona przez notariusza, wystarczą podpisy założycieli lub pieczątka firmowa jednego z nich. Majątek wwożony na Ukrainę (np. w postaci maszyn i urządzeń), jako aport rzeczowy do tworzonego tam przedsiębiorstwa, jest zwolniony z cła. Wprowadzenie tego majątku na Ukrainę wymaga jednak od przedsiębiorcy dodatkowej gwarancji w postaci weksla na pokrycie należnego cła z terminem odroczonej płatności, na okres nie dłuższy niż 30 dni od daty dokonania odprawy celnej. Jeśli w tym czasie mienie zostanie wpisane jako majątek przedsiębiorstwa, wówczas weksel zostanie umorzony. Odpowiednich adnotacji na blankiecie weksla dokonuje ukraińska inspekcja podatkowa. Zwolniony z opłat celnych majątek powinien pozostać własnością przedsiębiorstwa przez co najmniej 3 lata. Jeśli przedsiębiorca sprzeda ten majątek przed upływem tego okresu (nawet jeśli będzie to spowodowane zakończeniem działalności np. wskutek upadłości firmy), to trzeba zapłacić całe cło importowe, obliczone na podstawie wartości celnej w dniu sprzedaży majątku. Przepisy wymagają ponadto, żeby udziałowcy (akcjonariusze) w trakcie rejestracji spółki przedstawili deklarację celną potwierdzającą, że aport rzeczowy przekroczył już granicę Ukrainy lub jest w składzie celnym. W praktyce podpisują oni jedynie oświadczenie, że dany sprzęt jest przeznaczony jako wkład rzeczowy i będzie wniesiony jako kapitał spółki w ciągu roku od daty jej zarejestrowania. Dokumenty założycielskie to umowa i statut spółki. Jeśli w spółce jest dwóch lub więcej założycieli, to muszą oni sporządzić umowę spółki potwierdzoną notarialnie. Oba te dokumenty, choć podobne, służą jednak zupełnie innym celom. Umowa spółki określa wzajemne prawa i obowiązki wspólników. Są więc w niej postanowienia dotyczące m.in. podziału zysków, przekazywania udziałów i zbywania akcji, sposobu rozwiązywania sporów, poufności przekazywania danych itp. Treść tych zapisów jest bardzo istotna, jeśli dojdzie do konfliktu między wspólnikami (akcjonariuszami). Statut natomiast określa prawa i obowiązki spółki i jej założycieli. Powinny się więc znaleźć w nim m.in. następujące dane:
Dokumenty te muszą być przetłumaczone na język ukraiński przez tłumacza przysięgłego, a jeśli założycielami są osoby fizyczne, to ich podpisy na dokumentach statutowych muszą być poświadczone notarialnie. Udziałowcy muszą osobiście podpisać umowę założycielską spółki i powołać osobę (np. dyrektora) do kierowania firmą. Musi on być obecny przy rejestracji spółki, m.in. w urzędzie skarbowym i przy zakładaniu rachunku bankowego. Rejestracja spółki Jest żmudna, długa i wymaga od przedsiębiorcy przygotowania pliku dokumentów i odwiedzenia kilku urzędów. Pierwszą czynnością jest rejestracja w organach (miejskiej lub obwodowej administracji państwowej). Wymagane są tu m.in.:
Dokumenty założycielskie spółki macierzystej, wypis z rejestru handlowego, umowa o utworzeniu spółki na Ukrainie, zaświadczenie z banku o sytuacji finansowej muszą być poświadczone notarialnie i przetłumaczone na język ukraiński przez tłumacza przysięgłego i potwierdzone przez ambasadę ukraińską w kraju, w którym zarejestrowana jest firma macierzysta. Kolejnym etapem jest wpis spółki do Państwowego Rejestru Przedsiębiorstw i Organizacji w Ministerstwie Statystyki, gdzie należy złożyć dokumenty założycielskie i certyfikat wydany przez administrację państwową. Następnie należy zarejestrować się w Państwowym Urzędzie Podatkowym, który nadaje spółce NIP. Przy tym wymagane są: certyfikat wydany przez administrację państwową i resort statystyki, NIP każdego z założycieli oraz oryginał i kopia dokumentów założycielskich spółki, potwierdzone przez administrację państwową. Na tym nie kończy się proces. Konieczny jest jeszcze rejestr w Funduszu Emerytalnym Ukrainy, Państwowym Centrum Zatrudnienia i Kasie Ubezpieczenia Społecznego, a także otwarcie rachunku bankowego (koszt około 150 USD) i uzyskanie zezwolenia regionalnego organu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, potrzebnego do wyrobienia firmowej pieczątki. Tak skomplikowana i zawiła procedura rejestracyjna sprawia, że cudzoziemcowi trudno w pojedynkę załatwić wszystkie formalności niezbędne do założenia spółki z o.o. czy akcyjnej. Korzystają na tym kancelarie prawne, które za 800 - 1500 dolarów przygotowują dokumenty i rejestrują firmę we wszystkich urzędach. Przedstawicielstwo lub filia Zagraniczne firmy mogą działać na Ukrainie w tej formie po uzyskaniu zgody resortu spraw wewnętrznych i rejestracji w Ministerstwie Gospodarki i ds. Integracji Europejskiej. Według ukraińskiego prawa obie formy nie mają osobowości prawnej. Wniosek o rejestrację przedstawicielstwa lub filii zagranicznej firmy musi m.in. zawierać:
Ponadto do wniosku o rejestrację przedstawicielstwa lub filii należy dołączyć:
Te dokumenty muszą być poświadczone notarialnie i potwierdzone przez konsulat ukraiński w Polsce oraz przetłumaczone na język ukraiński przez tłumacza przysięgłego. Najpóźniej w ciągu 60 dni od złożenia wniosku wydawany jest certyfikat rejestracyjny. Za rejestrację przedstawicielstwa lub filii zagranicznej firmy pobiera się opłatę w wysokości 2,5 tys. dolarów. Umowy o współpracy Prawo ukraińskie dopuszcza możliwość zawierania przez inwestorów zagranicznych (także polskich) umów o współpracy z firmami ukraińskimi na wspólne prowadzenie inwestycji, bez konieczności powoływania osoby prawnej (np. spółki z o.o.). Taka umowa jest możliwa, gdy np. polski inwestor chce podjąć współpracę, aby rozwijać dotychczasową produkcję na Ukrainie. Umowa o współpracy musi być zarejestrowana przez ukraińskie Ministerstwo Gospodarki i ds. Integracji Europejskiej. Każdy z partnerów musi prowadzić odrębną dokumentację księgową i oddzielne rachunki bankowe. Majątek wwożony na Ukrainę na okres nie krótszy niż trzy lata, a przeznaczony do wspólnego inwestowania, jest wówczas zwolniony z cła. Obciążenia finnsowe Jednolitą, 30-proc. stawką od zysku są opodatkowane w Ukrainie wszystkie przedsiębiorstwa z wyjątkiem firm ubezpieczeniowych, które płacą 3-proc. podatek od dochodów brutto. Zarówno firmy miejscowe, jak i zagraniczne prowadzące działalność gospodarczą na Ukrainie muszą składać deklaracje podatkowe co kwartał i wnosić comiesięczne zaliczki na poczet tego podatku. Deklaracje powinny być złożone najpóźniej 40 dnia następującego po ostatnim kwartale, czyli do: 10 maja, 9 sierpnia, 9 listopada i 9 lutego. Ukraińcy, cudzoziemcy oraz osoby mieszkające na Ukrainie co najmniej 183 dni w roku płacą podatek dochodowy od osób fizycznych, którego stawka (w zależności od dochodu) wynosi od 10 do 40 proc. Pracodawcy mają też obowiązek potrącać ten podatek (od wynagrodzenia brutto) pracownikowi wraz ze składką emerytalną i składką na ubezpieczenie społeczne. Deklaracje podatkowe za dany rok muszą być złożone w urzędzie skarbowym do 1 marca następnego roku kalendarzowego. Cudzoziemcy, którzy mają pozwolenie na pobyt na Ukrainie, muszą składać wstępne deklaracje podatkowe co kwartał, a deklarację roczną do 9 lutego następnego roku. Zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych powinni opłacać w czterech ratach do: 14 marca, 14 maja, 14 sierpnia i 14 listopada na podstawie własnych szacunków dochodów. Ponadto pracodawcy płacą (od wynagrodzenia brutto):
Pracownicy płacą 2 proc. (od wynagrodzenia brutto) na Fundusz Emerytalny i po 0,5 proc. na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych i Fundusz Ubezpieczenia Pracy. Na Ukrainie obowiązuje jednolita, 20-proc. stawka podatku VAT od towarów i usług (parlament przyjął już jej obniżenie do 17%). Zerową objęte są towary przeznaczone na eksport, sprzedawane w sklepach wolnocłowych i międzynarodowe usługi transportowe. Prawo nakładania podatków i opłat lokalnych mają też władze terenowe (rady miejskie i wiejskie). Pobierają one m.in. podatek gruntowy, czynsz dzierżawny (np. za użytkowanie nieruchomości), opłaty za zanieczyszczenie środowiska i wykorzystanie surowców naturalnych, opłaty parkingowe i klimatyczne, za wygrane w wyścigach i grach losowych. Wpływy z tych podatków zasilają budżety terenowe, a kontrolę nad ich poborem sprawuje Państwowa Administracja Podatkowa. Ukraińskie przepisy podatkowe (podobnie jak polskie) są zawiłe, niejasne i często się zmieniają. Doprowadza to do licznych sporów z urzędami skarbowymi. Trzeba się liczyć i z tym, że te ostatnie często bez żadnego uzasadnienia nakładają (nawet za małe przewinienia) bardzo wysokie kary i naliczają przedsiębiorcom wysokie odsetki. Prawo dewizowe Na Ukrainie istnieje obowiązek odsprzedaży w ciągu 5 dni połowy wpływów walutowych oraz (nie dotyczy to np. leków) przekazania Ukrainie w ciągu 90 dni należności za zakupione ukraińskie towary. Na wydłużenie tych terminów potrzebne jest zezwolenie banku centralnego. Przy zakupie walut pobierane są 1-proc. opłata na Fundusz Emerytalny i prowizja banku w wysokości 0,3 - 0,6 proc. wartości transakcji (nie dotyczy zakupu za gotówkę). Banki ukraińskie mogą udzielać przedsiębiorcom kredytów (w walutach wymienialnych) na opłacenie transakcji importowych. Formy rozliczeń kontraktów w handlu zagranicznym są na Ukrainie podobne do stosowanych w Polsce, a najczęściej spotykane to akredytywa i inkaso dokumentowe (z gwarancją). Uwaga: dokonywanie przedpłat na poczet kontraktów importowych jest prawnie możliwe i w praktyce często stosowane, ale zrealizowanie przedpłaty za import do Ukrainy na ponad 30 proc. wartości sprowadzanego towaru (usługi) może spowodować zaliczenie jej (od połowy 2002 r.) do tzw. wątpliwych operacji finansowych. Operacje walutowe prowadzą na Ukrainie wyłącznie banki mające na to licencje. Tylko w tych bankach można też dokonać wymiany walut powyżej 10 tys. euro. Osoby fizyczne muszą przy tym okazać dokument tożsamości. Certyfikacja towarów i licencje Certyfikacja bardzo długiej listy towarów jest na Ukrainie obowiązkowa. Wykaz towarów, które jej podlegają, jak i instytucji certyfikujących i uprawnionych laboratoriów badawczych publikowane są na stronie www.dstu.gov.ua. Produkty rolno-spożywcze przywożone na Ukrainę, w tym również do składów celnych (konsygnacyjnych), podlegają obowiązkowej certyfikacji, kontroli sanitarno-epidemiologicznej, radiologicznej i weterynaryjnej. Na Ukrainie nie zostały jeszcze akredytowane jednostki certyfikujące i laboratoria badawcze z żadnego kraju (również z Polski), nie są też uznawane zagraniczne certyfikaty. W 2002 r. zostały podpisane cztery polsko-ukraińskie porozumienia o wzajemnym uznawaniu wyników prac w zakresie oceny zgodności wyrobów elektrycznych i elektrotechnicznych oraz środków ochrony przeciwpożarowej (na stronie WEH w Kijowie: users.adamant.net/ ~wehamb/ znajduje się lista towarów objętych tymi umowami). Obowiązek przeprowadzenia certyfikacji (i poniesienia kosztów z tym związanych) spoczywa na importerze. Można jednak uzyskać certyfikat od ukraińskich jednostek certyfikujących na partię towaru i na system jakości produkcji (w zakładzie polskim produkującym towar przeznaczony na eksport do Ukrainy). Stawki za dokonanie certyfikacji towaru różnią się w zależności od instytucji przeprowadzającej badanie. W szczególnych przypadkach istnieje możliwość okresowego zwolnienia z wymogu certyfikacji towarów importowanych, np. aby ułatwić zaopatrzenie ukraińskich zakładów przemysłowych w surowce lub półfabrykaty. Na Ukrainie obowiązuje ponadto wykaz dodatków spożywczych, dopuszczonych do stosowania w produktach spożywczych. Zabronione jest np. wytwarzanie, import i sprzedaż produktów spożywczych zawierających inne (niż w wykazie) dodatki. Wykaz zarejestrowanych na Ukrainie preparatów medycznych można znaleźć na stronie www.mdoffice.com.ua. Eksporterzy artykułów rolno-spożywczych na rynek ukraiński mają obowiązek umieszczania na opakowaniach lub bezpośrednio na wyrobach napisów w języku ukraińskim. W języku obcym można jedynie podawać markę handlową, logo przedsiębiorstwa lub nazwę własną produktu. Licencje wymagane są na prowadzenie ponad 60 rodzajów działalności gospodarczej, a wydaje je 30 ukraińskich instytucji. Prowadzenie handlu zagranicznego (eksport i import towarów i usług) nie wymaga licencji. Firmom zagranicznym nie są też wydawane licencje na wykonywanie usług np. budowlanych, prawniczych. Ceny wynajmu nieruchomości. Ceny wynajmu biur i magazynów w zależności od lokalizacji i wyposażenia (w dolarach za mkw.)
Specjalne strefy ekonomiczne * Ukraińskie przepisy przewidują ulgi podatkowe tylko dla inwestorów, którzy rozpoczynają działalność gospodarczą w specjalnej strefie ekonomicznej na podstawie konkretnej ustawy. Np. ta z 15 stycznia 1999 r. o specjalnej strefie gospodarczej Jaworyw zwalnia na 5 lat z podatku dochodowego od osób prawnych oraz ze składek na ZUS firmy zlokalizowane w tej strefie, które realizują projekty inwestycyjne zatwierdzone przez administratora strefy.
Polskie inwestycje na Ukrainie Polskie firmy zainwestowały na Ukrainie ponad 100 mln USD. Powrót naszego biznesu na Ukrainę rozpoczął się w 2001 roku, gdy zaczęły tam inwestować również mniejsze przedsiębiorstwa. W samej specjalnej strefie ekonomicznej Jaworów polskie inwestycje przekroczyły 12 mln USD. Produkuje się tam materiały budowlane, wyroby z tworzyw sztucznych, farby, lakiery, artykuły spożywcze i witaminy. Na Ukrainie jest już ponad 1800 polskich firm. W Czernihowie Polacy zainwestowali w produkcję kabli, w Charkowie w meble. W Ługańsku pojawiła się firma WIKO (meble biurowe i sklepowe), kolejne inwestycje to lwowski dom towarowy, salony odzieżowe firmy LPP czy hotel Adria w Kijowie. Bydgoski Romet wspólnie z Ukraińcami zainwestował 623 tys. USD w produkcję rowerów górskich. Do największych polskich inwestycji na Ukrainie nowo otwarta fabryka Can-Pack, która po zwiększeniu zdolności wytwórczych może produkować nawet 2 mln puszek rocznie.. Wykaz największych uzupełniają producenci mebli, firmy Nowy Styl i Forte, a także Kredyt Bank i PKO S.A. Ważne adresy: Polsko-Ukraińska Izba Gospodarcza w Warszawie, ul. Trębacka 4, tel. (022) 630-98-9
Wydział Ekonomiczno – Handlowy Ambasady RP na Ukrainie
45 Volodymirska Street; 01034 Kiev, Ukraine ; tel. (0-038044) 2291298; fax 2281140;
Materiały źródłowe: |
|||||||||||||||||
 Biuletyn Informacji
Publicznej | Powrót na górę strony. | |||||||||||||||||
 |  | |||||||||||||||||
|
Statystyki dzienne serwisu
Informacja o serwisie Kontakt
Mapa Serwisu | ||||||||||||||||||
| Wrocławski Serwis Internetowy jest oficjalnym Serwisem Urzędu Miejskiego Wrocławia. Ostatnia aktualizacja strony: 27.07.2010 00:02 |
||||||||||||||||||
